Om maar gelijk de spanning bij jullie weg te halen; ik heb niet gestemd afgelopen week. Zelfs niet blanco. ‘Dan moet je nu ook vier jaar je mond houden Tim!’ Nooit. Dat vind ik altijd zo’n gelul, dat als ik niet stem, ik opeens hélemaal niks mag zeggen. Ten eerste bepaal ik dat zelf wel. En ten tweede is het ook weer niet zo dat iedereen die wel heeft gestemd er nou van die goed onderbouwde en wel doordachte meningen op nahoudt.
Waarom houdt iedereen niet gewoon een tijdje z’n waffel dicht. Maar dan ook echt iedereen. Dat slappe geouwehoer de hele tijd, het komt me m’n strot uit. Joop.nl. Stil maar, met je smakeloze cartoon. Origineel hoor, Geert Wilders voor de zoveelste keer gelijkstellen aan de concentratiekampen en de Jodenvervolging. Zo volwassen ook. Getuigt bovendien van een groot historisch besef. Nee, ik pleit ervoor vanaf nu iedere grapjurk die het nodig vindt Geert of de PVV in één adem te noemen met Adolf Hitler en Nazi-Duitsland, zelf maar eens voor onbepaalde tijd te interneren. Overdag even lekker met de handjes werken, om zeven uur ‘s avonds het licht uit en snaveltjes toe.
“Hallo. Ja, hallo! Wat denken wij dat we hier aan het doen zijn mevrouwtje? Dit lijkt mij niet de bedoeling hè. Kom eens hier jij. Hey, ninja! Hier komen! Dat mag niet meer hè. Nee, dit mág dus niet meer. Gaan wij dit vodje eens heel snel uitrekken? Anders gaan we lekker mee naar het bureau. Hebt u legitimatie bij u? L-e-g-i-t-i-m-a-t-i-e! Spreek ik soms Turks? Identiteitsbewijs! Verblijfvergunning! Paspoort! Ah ja, dat dacht ik al, u hebt er zelfs twee. U weigert dat kleed nog steeds uit te doen? Nou, stap maar in de wagen dan. Mag u tijdens een nachtje cel nog eens fijn bij uzelf te rade gaan wat u allemaal fout gedaan hebt.”
Het blijft fijn als je denkt dat iets écht niet slechter kan, dat je denkt, ’nou, nou, poeh poeh, lager dan dit kan niet’, uiteindelijk toch blijkt dat jouw ondergrens voor iemand anders de bovengrens is. Voorbeeldje. Ik ben de afgelopen jaren waarin het ronduit ruk ging met Ajax uiteindelijk zonder zelfmoordpogingen doorgekomen omdat onze vrinden uit Rotterdam het keer op keer presteerden er een nog groter zooitje van te maken. Zo kochten wij ooit Angelos Charisteas, roepnaam Harry, en dat was op z’n zachtst gezegd geen onverdeeld succes.
Het was weer eens Geert-time deze week! Deze keer met de presentatie van zijn PVV-parteiprogramm. Ik ga me niet wagen aan een of andere diepgaande analyse van het programma, dat laat ik vooral over aan de mensen die ervoor doorgeleerd schijnen te hebben. Dat geëmmer over hoofddoekjes, criminele Antillianen en meer blauw op straat, het zal ook allemaal wel. Nee, waar ik vooral door geïntrigeerd was, waren Henk en Ingrid, de twee denkbeeldige ‘doorsnee Nederlanders’, waar de PVV voor meent op te moeten komen.
Er wordt me weer wat afgedreigd de afgelopen tijd. Het kan werkelijk niet op. Herman van Veen roept een keer wat in plaats van dat ie het zingt en hup, gelijk die mailbox vol. Arme Herman. Totaal niet meer van deze tijd. Als hij de afgelopen jaren een beetje had opgelet had hij allang geweten dat je tegenwoordig niets meer kan zeggen zonder eens lekker bedreigd te worden. Het maakt ook niet uit over wat of wie je wat zegt. Bedreigd word je toch wel.
