JA HALLO

'De Beste Ministers-Presidenten Die Nederland Nooit Zal Hebben'

Wed, 05 Sep 2012 14:10:00 +0200

Ja, ik weet het nou wel. Mark wordt het. Of Diederik. En anders die bolle. Het zal me jeuken verder, het is allemaal nét niet. Ik mis charisma, ik mis leiderschap, ik mis politieke vergezichten. Nee, míjn minister-president zit er niet tussen. Ik heb wel zo mijn favorieten, maar die zijn helaas niet verkiesbaar. Daarom beste mensen, mijn lijst van ‘De Beste Ministers-Presidenten Die Nederland Nooit Zal Hebben’. In willekeurige volgorde.

Badr Hari
Bruggenbouwer. Mensen-mens. Niet te beroerd de handen uit de mouwen te steken. Het enige staatshoofd dat Vladimir Poetin gerust een hand kan geven zonder acuut twee middenhandsbeentjes te breken. Met Badr aan het roer behoren kabinetscrises tot het verleden en kan de oppositie vier jaar met reces. Kleine aantekening: Barack Obama en David Cameron moeten van tevoren wel uitvoerig gebrieft worden dat een staatsbezoek afronden met de opbeurende woorden break a leg! op eigen risico is.

Walter White
Selfmade man. Werd gediagnosticeerd met kanker en keek de dood in de ogen, maar knokte zich keihard terug. Levende bewijs dat met een beetje doorzettingsvermogen en de juiste scholing na je vijftigste van baan veranderen geen enkel probleem hoeft te zijn. Wetenschapper in hart en nieren. Zou een goede tandem vormen met Ronald Plasterk. Heeft een gehandicapt kind. Dat is verder niet relevant, maar dat was dochter Samsom in het verkiezingsspotje van Diederik ook niet en die is sindsdien toch maar mooi onhoudbaar in de peilingen. Principieel tegenstander van de Wietpas.

Jolande Sap
Oh, schijnt wel verkiesbaar te zijn. Deed zelfs mee met het lijsttrekkersdebat gisteravond. Nee, was jou ook niet opgevallen hè? Kwam misschien door dat camouflagepakje dat ze aan had. Ach, maakt ook allemaal niet uit verder, nog zeven nachtjes slapen en Sappie kan alsnog voorgoed op deze lijst.

Winston Bogarde
Een neger inderdaad. Nou en? Onbaatzuchtiger vind je ze niet. Daarnaast is Winston ervaringsdeskundige op het gebied van banken. En principieel. Héél principieel. Heeft ooit een half voetballeven in de B2 van Chelsea lopen ballen, puur om te laten zien dat hij voor niemand buigt. En dat valt heus niet mee, met een hele grote zak vol met Engelse Ponden op de rug gebonden. Had ooit negen huizen, drie kastelen en dertien Hummers. Nu niet meer, dus zou fervent voorstander zijn van de kilometerheffing en afschaffing van de hypotheekrenteaftrek.

Kim Holland
Vrouw met diepgang. Zou als nieuwbakken minister-presidente direct na haar beëdiging Het Torentje omtoveren tot darkroom en van café Nieuwspoort een parenclub maken. Producer en scenariste van human interest-cinema. Bestiert daarnaast haar eigen TV-zenders Meiden van Holland Hard (UPC-kanaal 954) en Promo (951) en heeft daar als creative director aan de wieg gestaan van revolutionaire en baanbrekende programma’s als De ventweg langs de A2, Mondelinge Overhoring en Het NK Zaadslikken. Kortom, een mediatycoon en ons polderantwoord op Silvio Berlusconi, maar dan zonder eigen voetbalclub. Is ook roemrucht actrice en kan zich door het uitgebreide scala aan rollen dat ze gespeeld heeft (schooljuffrouw, zuster in een middelgroot ziekenhuis, tandartsassistente) prima inleven in problemen die er spelen in het onderwijs en de zorg.

Rob Geus
TV-persoonlijkheid. Speelt met de camera als Iniesta met de bal. Had in alle tv-debatten de vloer aangeveegd met de concurrentie. Duizendpoot, want naast gezaghebbend Keurmeester en fulltime BN’er ook nog auteur van het literaire standaardwerk Hier word ik vrolijk van! Ambassadeur van stichting ChildsLife, dus kan bogen op een ruime ervaring op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Adviseert in die hoedanigheid ongevraagd kindertjes in Afrika eerst netjes hun handjes te wassen in een kreekje 73 kilometer verderop, voordat ze gaan eten.

Ps. Gegadigden die het nét niet gehaald hebben, maar wel een eervolle vermelding verdienen: Sieneke, Job Cohen, Arno Vermeulen, Bonfire, en Joseph Kony.

Keessie van der Staaij is in ieder geval wel principieel

Wed, 29 Aug 2012 00:00:00 +0200

Politici zijn ook zo voorspelbaar hè. Gaaappp. Keessie van der Staaij mompelt wat over abortus en verkrachting, en heel politiek Nederland schiet in de kramp. En dat levert dan weer een berg blabla op. Een schande was het! Belachelijk! Terwijl ik slechts dacht: logisch. Voldoet weer volkomen aan de verwachtingen die Kees.

Nee, heel erg keek ik er niet van op. Verbale diarree van deze orde behoort toch al jaren tot het repertoire van de SGP. Het had mij pas echt verbaasd als Keessie totaal het tegenovergestelde had geroepen. ‘Iedere na verkrachting zwanger geraakte vrouw krijgt van ons een weekkaart Walibi World! Een weekje loopings in de Goliath doet de vrucht wel afdrijven! En als dat niet helpt krijgen die vrouwtjes daar een weekendje gratis botsauto’s op de kermis van Boekel bovenop!’

Je mag van die uitspraken van Keessie verder vinden wat je wilt, maar de man is in ieder geval wel consequent en principieel. Het zijn niet míjn principes - zo pleit ik er zelf heel erg voor speciaal voor deze man de abortusgrens eenmalig te verruimen van 24 weken naar 43 jaar - maar hij staat altijd nog voor meer dan onze demissionaire minister president.

Onze Mark, de quasi-liberaal, die zich in de halve ambtstermijn die hem gegund was in ruil voor gedoogsteun zo vaak heeft laten verkrachten door de SGP (weigerambtenaren, koopzondagen), dat we Geert eigenlijk wel mogen bedanken dat hij in april uiteindelijk de breinaald in de destijds op handen zijnde geboorte van een liberaal/gereformeerd mormel heeft gestoken. Want het had niet lang meer geduurd of Urk was de nieuwe hoofdstad van Nederland en zou een onschuldig ‘godverdomme’ goed zijn voor een uurtje waterboarden.

Daarom zal ik nooit op Rutte stemmen. Ik snap best dat je in ons politieke systeem, en al helemaal in die gammele gedoogconstructie van toen, af en toe wat moet geven om weer te nemen. Dat is echter heel iets anders dan je liberale principes het raam uit flikkeren voor een paar maanden uitstel van de guillotine die toch wel zou vallen en die bureaustoel in het Torentje die toevallig zo verdomd lekker zit.

Rutte heeft nog niet gereageerd en gaat dat ook niet doen. Als ie slim houdt ie z’n mond, want hij kan het nooit goed doen. Blaft hij schande zoals al die andere naïevelingen, dan staat hij (nog meer) te boek als een opportunistische windvaan met de ruggengraat van Barbapapa. En toont hij ook maar een centimeter begrip voor dat gebrabbel van Keessie Keessie, dan kan hij na de verkiezingen de VVD zelf wel aborteren. Greet heeft de breinaald al klaarliggen.

Update 19:15u: Ah, onze MP heeft toch gereageerd. Zie je wel, wat zei ik nou! Barbapapa! Slappe zak! Opportunistische windvaan! Lalalalala, daar moooeeet een breinaald in, daar moet een breinaald in, daar moet een breinaald in! Allemaal!

Straatmuzikantjes

Wed, 28 Mar 2012 14:35:00 +0200

Wat woon ik toch ook in een heerlijk dorp. Ieder bouw-of renovatieproject waar de gemeente ook maar bij in de buurt komt verandert acuut in stront. Amsterdam Zuidoost is het nieuwe Wilde Westen. De wegen op-en rond de Prins Hendrikkade zitten de afgelopen dagen net zo dichtgeslibt als de aderen van Peter Beense. En toch moet je voor het benoemen van de échte grootstedelijke problemen bij het CDA zijn. Straatmuzikanten, daar gaat de stad aan ten onder!

Als het aan het CDA ligt gaan straatmuzikanten binnenkort, voordat ze aan het werk gaan, eerst op auditie. Een jury van musici en buurtbewoners moet dan gaan beoordelen of de muzikant in kwestie wel maat kan houden en niet een voor het leven geroyeerd oud-trompettist van de Jostiband is. Ideetje uit de jukebox van fractievoorzitter Marijke Shahsavari-Jansen. Het is mij toch iets te laf. Pak dan gelijk álle stray-dogs die op straat hun centen verdienen keihard aan.

Zo strompelde er laatst op station Bijlmer een junk op me af. Het enige wat ie zei was ‘Vijftig cent! Vijftig cent!’ Ik dacht echt ‘dude, gast, je hoeft van mij echt niet smekend op de knietjes hoor, maar probeer je vraag in ieder geval in één goedlopende, Nederlandse volzin te verpakken.’ Een driedaagse cursus verkoop-en acquisitie doet het al denk ik. Was die junk op me afgekomen met ‘meneer, ik heb vijftig cent nodig en dan heb ik vannacht weer een slaapplek’, of ‘nog een paar eurootjes en ik kan een grammetje crack en een rol aluminiumfolie halen’, dan had hij al op een stuk meer sympathie kunnen rekenen.

Het blijft wat mij betreft niet alleen bij muzikanten en junks. Levende standbeelden? Aanpakken die hap. In groepjes van zes op auditie in een met bewegingssensoren volgehangen sportzaaltje en de eerste die beweegt krijgt zonder pardon een schot hagel richting de knietjes. Fietsendieven? Allemaal aan de zaakwaarnemer. Daklozenkrantverkopers? Die neem ik zelf wel onder m’n hoede. Ik kan me zo mateloos irriteren aan het apathische verkoopgedrag van mijn lokale verkoper. Dat staat daar maar te staan bij de ingang van de AH, naast die inzamelbak klein chemisch afval. M’n handen jeuken. Geef me drie weken en die gozer is financieel onafhankelijk.

Maar goed. Die Marijke Shahsavari-Jansen, dat zit dus in de gemeenteraad. Marijke is daar niet bij toeval terecht gekomen. Marijke is gekozen. Duizenden mensen hebben bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen de moeite genomen het vakje voor Marijke’s naam rood te kleuren. Op haar site spreekt ze grote woorden over financiën, veiligheid en goed onderwijs. De mond vol hebben over grootstedelijke kwesties en je ondertussen druk maken over jengelende straatmuzikanten.

Ik hoop niet dat die jury bij de aanstaande audities net zo kritisch is als het stemvee dat Marijke gekozen heeft. Anders wordt de stad straks overspoeld door tokkelende kampers zonder ritmegevoel.

Ajax-RKC en de Schreeuwmeneer

Mon, 12 Mar 2012 20:04:00 +0100

Ik was gisteren op uitnodiging van vriend Rooie B. mee naar Ajax-RKC. Wat eigenlijk de middag had moeten worden van hernieuwde hoop en gereanimeerde kampioensaspiraties werd voor mij de middag waarin ik negentig minuten lang in de verbale vuurlinie van de Schreeuwmeneer heb gezeten.

Deze Schreeuwmeneer komt uit Doetinchem, zit op de rij achter de stoelen waar Rooie B. al jaren seizoenkaarten voor heeft, en had de onweerstaanbare drang het het hele vak elke drie minuten ongevraagd van een diepgaande wedstrijdanalyse te voorzien. Beleving! Diepgang! GODVERDOMME! Werken! Luie apen! Dit is toch niet te geloven! GODVERDOMME! Kutbal! Ebecilio, je kan er geen klote van! (Vooral deze analyse vond ik erg sterk). Tevens werden de scheldwoordwatervallen op ongezette en onaangekondigde tijden vergezeld van wat druppeltjes spuug, die vervolgens hun finale bestemming vonden in mijn nek.

Navraag bij Rooie B. leerde dat het gedrag van Schreeuwmeneer niet specifiek het gevolg was van de ontwikkelingen tijdens deze wedstrijd. Elke twee weken pakt die man voor z’n lol de tractor vanuit Doetinchem naar Amsterdam, scheldt zich negentig minuten lang helemaal de schurft en tuft dan weer terug naar de Achterhoek. Ik wil het voetbal dat Ajax de laatste jaren laat zien zeker niet mooier maken dan het is, maar ik denk dat de supporters van De Graafschap blij mogen zijn dat Schreeuwmeneer een seizoenkaart bij Ajax heeft. De kans dat in de Arena een speler de bal in de voeten bezorgt bij iemand met hetzelfde shirt aan is nog altijd significant groter dan op De Vijverberg.

Ik zie het dan alweer helemaal voor me hoe de Schreeuwmeneer zich de volgende dag op z’n werk gedraagt. Totaal tegenovergesteld natuurlijk, zoals je ook vaak voetballers ziet die binnen het veld openlijk naar gedwongen opname solliciteren en daarbuiten parttime bomen knuffelen. Ajax-mok weer op het bureau, de hele dag z’n Ajax-sjaal om en iedere collega die het nou wil horen of niet meegeven dat ‘we’ weer helemaal meedoen. ‘Alleen het publiek daar in Amsterdam hè. Zó negatief, zó negatief! En dat gekanker op die Ebecilio de hele tijd. Kan dat jong er wat aan doen dat hij er vorige week pas achter is gekomen dat ie linksbenig is?’

Ik kijk alweer uit naar de volgende uitnodiging van Rooie B. Negentig minuten verbale tuchtiging van de Schreeuwmeneer, heerlijk. Poncho mee.

Rivaliteit

Thu, 05 Jan 2012 00:00:00 +0100

Afgelopen week heb ik de documentaire Senna gezien, over de in 1994 overleden, drievoudig Formule 1-kampioen Ayrton Senna. Prachtige docu. Ik heb verder niet zoveel met chicanes en de geur van brandend rubber, maar toch heb ik ruim een uur gebiologeerd zitten kijken.

Dat komt vooral door het deel waar het gaat over de rivaliteit tussen Senna en zijn eeuwige concurrent Alain Prost. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat het zo verdomde jammer is dat zulke rivaliteit, bijna haat, tussen twee topsporters eigenlijk niet meer voorkomt.

Ali en Frasier, LeMond en Hinault, Borg en McEnroe, of Coppi en Bartali. We zien het niet meer. Gasten die elkaar een blok beton toegooien als ze de ander zien verdrinken. Tegenwoordig moeten we het doen met Djokovic tegen Nadal. Topsport, tuurlijk, maar het is me allemaal te grijs. Geef mij dan toch maar Senna en Prost die elkaar lachend de grindbak inreden.

Dat is toch net iets anders dan Andy Schleck en Alberto Contador. In plaats dat de één de remmen van de ander doorknipt als die even niet oplet gaan ze samen op vakantie. Lekker lepeltje-lepeltje op het strand. Zie je het al voor je? Ali en Frasier, samen met de Kipling naar Zuid-Frankrijk? Wat eten we vanavond Mo? Draadjesvlees met aardappelpuree? Lekker Joe, ik zorg voor de toetjes. Compote met boerenyoghurt en daarna een kopje oploskoffie met een koetjesreep.

Het is de schuld van de spindoctors, van de Jack de Vriesjes binnen de sport. Van die imago-fetisjisten die als parasieten vastgeplakt zitten aan een sporter en influisteren wat ze moeten zeggen. De grote sponsors willen allemaal ideale schoonzoons als posterboy en het resultaat zien we wekelijks op tv. Sporters die de grote concurrent alle succes wensen en na afloop mee staan te hossen met de winnaar.

Ik zie het helaas niet gebeuren, maar het zou toch mooi zijn? Leo Messi, vanavond bij de uitreiking van De Gouden Bal:

- Leo, wat vind jij nou eigenlijk van Cristiano Ronaldo?
- Nou, amigo, dat zal ik je eens eventjes haarfijn vertellen. Ik vind Ronaldo een latente nicht op noppen. Een brylcreem-ballerina op Nikes. Een gemaakte voetballer bovendien, die er nooit staat in de grote wedstrijden en nog niet in mijn schaduw van krap 1m69 mag staan.

IJzige stilte in de zaal. Op het hoofdkantoor van Adidas worden ze gek. Pep Guardiola valt flauw. En ik sta juichend op de bank. Eindelijk de grijsheid voorbij.

Cruijff

Tue, 22 Nov 2011 14:14:00 +0100

Waar blijft je column over Davids en co.?, vroeg een vriend - overigens alleen een vriend omdat ie half Spanjaard is - zondag aan me. Ik was er toen te brak voor, een avondje Mr. Cocos doet rare dingen met een mens, maar nu alle stofwolken weer een beetje zijn opgetrokken, zowel in m’n hoofd als bij Ajax, ben ik niet te beroerd mijn mening met jullie te delen. Opdat jullie aan de borreltafel of bij de koffieautomaat ook weer wat te vertellen hebben.

Allereerst: ik vind die opmerking van Johan Cruijff tegen Edgar Davids niet slim en ook weinig smaakvol. Maar deze hele rel had voorkomen kunnen worden als de NOS gewoon z’n journalistieke werk had gedaan. Als het wederhoor had toegepast en de quote in een context had geplaatst, alvorens deze naar buiten te brengen. En als het die hijgerige Steven ten Have had verboden telefonisch in te breken tijdens een live-uitzending. Die man zal in het bedrijfsleven best zijn verdiensten hebben, maar ik betrap me er zelf op als ik die man op tv zie verschijnen, steeds moet denken aan een gladde occassion-verkoper van de Broekhuis Opel-garage uit Barneveld.

Die Ten Have moet trouwens helemaal gek worden zo langzamerhand. Na de wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen NAC, toen er geen twijfel over bestond aan welke kant het publiek stond, heeft hij gevoeld dat het zaakje hem uit de handen glipte. Toen heeft hij een op zich aardige en, als het aanslaat, effectieve strategie bedacht, want racisme doet het in dit land altijd goed. De NOS erbij gehaald, die arme en naïeve Davids bewerkt en zelf de genadeklap toegebracht tijdens Studio Voetbal. ‘Nou hebben we hem plat!’. Maar nee hoor, na nog geen half uurtje inbellen met Danny d’r ‘iPod’ bij Voetbal International staat Cruijff er, althans bij het publiek, sterker op dan ooit.

Ten Have en cs. hebben het doorzettingsvermogen, en vooral de macht van Cruijff gruwelijk onderschat. Als we hem maar lang genoeg tegenwerken dan stapt ie vanzelf wel op, moeten ze gedacht hebben. Ze hebben zich echter verkeken op de loyaliteit van Cruijff ten opzichte van gasten als Bergkamp en Jonk en zich niet gerealiseerd dat als je met Johan Cruijff in zee gaat, je er gratis twee dominante en beschermende schoonvaders bij krijgt; Johan Derksen van VI en Jaap de Groot van De Telegraaf. Daar kan geen Arnold Vermeulen of Peter R. de Vries tegenop.

Mij gaat het verder niet om de plannen van Cruijf. Ik heb ook mijn twijfels of deze Ajax, om zijn woorden van gisteren te gebruiken, ‘weer terug kunnen brengen, niet aan de Nederlandse top, maar wel in de Europese top.’ Het gaat mij wel om de gluiperige manier waarop constant wordt geprobeerd Cruijff zwart (jaa, kom er maar eens op!) te maken, met het spelen van de ‘race-card’ als voorlopig dieptepunt.

Het gaat hier echter allang niet meer over voetbal. Het is ‘oorlog’ en iedereen heeft inmiddels vuile handen, zoals Janneke van der Horst gisteren al schreef in Het Parool (hier en hier). Ah, wat praat zij ook eigenlijk. Zij zit daar ook alleen maar omdat ze een vrouw is.

Het is uitgelopen op een ordinair wedstrijdje ‘wie heeft de grootste.’ In dat kader is Johan de zwartste, want tot nu toe swaffelt hij ze allemaal.

Mauro

Wed, 02 Nov 2011 00:00:00 +0100

Ja die arme Mauro, ti’s wat hè. Weet je, ik wilde het eigenlijk helemaal niet over dat ventje hebben, maar mensen, ik word er zo langzamerhand zo misselijk van dat ik toch wat dingen van me af moet schrijven, voordat ik straks m’n toetsenbord onderblaf.

Waar ik bijvoorbeeld heel brakerig van word zijn alle moralisten met dat eeuwige gelijk aan hun zijde, die Mauro misbruiken voor hun eigen politieke gewin, onrealistische verwachtingen wekken bij dat mannetje en onder het oog van de camera’s het hardst staan te janken bij de gate. En als Mauro eenmaal in het vliegtuig zit zichzelf een schouderklopje geven -’zo, dat geweten hebben we ook weer opgeschoond’-, drie minuten later z’n naam alweer vergeten zijn en vervolgens doorrollen naar de volgende hype.

Ik krijg het bijna m’n bek niet uit, maar dat Bijbelmannetje van de SGP heb ik bij P&W nog het verstandigst horen praten de afgelopen dagen. De Tweede Kamer is er om te controleren of de minister zijn werk naar behoren doet, lees: de wet correct toepast. In dit geval de Vreemdelingenwet uit 2000, mede ondertekend door Joh Cohen (PvdA), op dat moment staatssecretaris in een kabinet VVD-Pvda-D66. Dus al die verongelijkte linksdragers bij de PvdA en D66 zouden voordat ze gaan zitten blèren eerst eens goed in de spiegel moeten kijken en de rest van oppositie moet zich diep schamen, omdat ze er na een winterslaap van 11 jaar een uitgeprocedeerde puber voor nodig hebben om tot de conclusie te komen dat de wetgeving niet deugt.

Jullie denken nu natuurlijk ‘Timmeke, vind je dan niet dat die gozer mag blijven?’ Ik vind het allemaal prima, mij zit ie niet in de weg. Toch, als hij morgen uitgezet zou worden ben ik de eerste om toe te geven dat ik er geen minuut minder om zal slapen. (En ik moet zeggen dat toen ik hoorde dat PSV zijn favoriete club is, dat voor mij eigenlijk al reden genoeg was voor een enkeltje Luanda).

Maar gut oh gut, wat heeft iedereen het opeens zo vreselijk te doen met die arme asielzoekertjes. Oh, oh, wat is het toch zielig allemaal en iedereen die er anders over denkt heeft geen hart. Totdat bekend wordt dat er een asielzoekerscentrum in hun achtertuin komt te staan. Dat moeten we dan weer niet willen met z’n allen! Slecht voor de huizenprijzen!

Waarom krijgt zo’n Claudia de Breij een podium bij DWDD om voor een publiek van ruim een miljoen mensen ongebreideld karaktermoord te plegen op Gerd Leers? Of ik heb wat gemist, of DWDD valt tegenwoordig onder de zendtijd voor propaganda&pamfletten. En lieve Claudia, waar was jij in 2009 met je getokkel, toen Nebehat Albayrak de aanvraag voor een verblijfsvergunning voor Mauro afwees?

Maar goed, laat ook maar verder. Terug naar belangrijker zaken. Ajax-Dinamo Zagreb vanavond! Wordt het nou 4-3-3 Frankie, of 3-4-3? Start Sulejmani? Kijk, dit zijn nou vraagstukken die er echt toe doen en waar ik het met Mauro graag over zou hebben. Maar ja, hij is voor de verkeerde club hè.

Hoeren

Mon, 04 Apr 2011 00:00:00 +0200

Ik ben een beetje laat met mijn wekelijkse stukje proza mensen - mea culpa hiervoor - maar dat komt omdat ik pas net de mentale kracht weer heb weten vinden om mij van de bank naar m’n werkkamer te verplaatsen. Ik zag het even helemaal niet meer zitten. Ik heb net namelijk naar een herhaling van Love for sale op MTV zitten kijken, en dat hakt erin hoor.

Voor diegene die het programma niet kent: Love for Sale gaat over drie Hollandse jongens die naar een of ander Oh Oh Cherso-plaatsje in Brazilië afreizen, om er daar vervolgens achter te komen dat ze tijdens zo’n reisje weleens in aanraking zouden kunnen komen met prostitutie. Nee, echt waar. Waarom die gasten daarvoor een halve dag in het vliegtuig moeten zitten en niet gewoon op een willekeurig zaterdagavondje naar de Palladium gestuurd worden is mij overigens een raadsel.

Maar goed, dat de wereldverbeteraars bij Plan Nederland denken met een of ander flutprogramma prostitutie de wereld uit te helpen, daar kan ik nog inkomen. Wat ik echter niet begrijp is dat zo’n programma wordt ondergebracht bij MTV, de grootste loverboy in de ether. De Saban B. onder de tv-zenders, op Meiden van Holland na misschien. Want hoe kan je nou met droge ogen schreeuwen om meer respect voor vrouwen, en een programma eerder nota bene Jersey Shore uitzenden?

Zomaar een quote uit de laatste Jersey Shore: ‘If Deena was a holiday, she’d definitely be Thanksgiving, cause she’s got a lot to give and she’s down for a lot of stuffing.’ Poezie natuurlijk. Ik ben helemaal niet tégen dit soort uitspraken - integendeel - of programma’s als Jersey Shore. Ik kan alleen niet zo goed tegen hypocrisie. Ik begin morgen ook geen SOA-kliniek met ‘Vrij Veilig’-posters op de muur, om vervolgens aan het einde van de gang in het achterste kamertje een darkroom met gloryhole te exploiteren.

Eén van de jongens bleek in aflevering twee toch erg onder de indruk te zijn. Hij was in een sloppenwijk op bezoek geweest bij een gepensioneerde dame van plezier, kreeg het te kwaad en moest huilen. Ik heb daar met stijgende verbazing naar zitten kijken. Het zal wel weer aan mij liggen, maar het kan toch niet anders of buiten beeld werden op dat moment z’n ballen in een bankschroef langzaam aangedraaid tot één. Ja, of die gozer was echt totaal wereldvreemd en keek tot voor die reis alleen maar MTV. Hoop het eerste, maar vrees het laatste.

Ps. Ik heb trouwens lang getwijfeld tussen deze titel en ‘MTV hanteert een dubbele moraal inzake het prostitutie-debat’. Uiteindelijk heb ik toch voor maar deze titel gekozen, omdat ik dan zeker wist dat je zou gaan lezen. Vuilak.

Ik snap het niet

Sun, 27 Mar 2011 00:00:00 +0100

Ik merk dat ik steeds vaker dingen niet snap. Dat ik denk, ligt het nou aan mij of is de hele wereld om me heen krankjorem aan het worden. Neem nou iemand als Lex Immers. Geen idee wat er bij die gozer in z’n bovenkamer omgaat. Waarschijnlijk niets. Hoe weinig opvoeding, scholing en historisch besef moet zo’n jongen anders hebben meegekregen om in een vol zaaltje samen met duizend andere Matsoe Matsoe’s uit volle borst te blèren dat hij op jodenjacht gaat.

Aan de andere kant snap ik dan ook weer de ballen van dat jodenclubje FJN, dat bereid is geen aangifte tegen Immers te doen, mits hij een bedrag doneert aan de familie van een of ander omgekomen Israëlisch gezin. Hoe nobel! Het zal wel weer aan mij liggen, maar is dit niet gewoon hetzelfde als in de begin jaren ‘40 van de vorige eeuw een willekeurige NSB-ert aan een willekeurig ondergedoken Joods gezin had beloofd deze niet te verraden aan de bezetter, mits zij een bedrag zouden doneren aan de familie van een of andere omgekomen SS-mineur? Wel hè. Okay, ze riepen misschien alleen niet op tot een Nazi-jacht, maar dachten het wel en dat was destijds ook al verboden.
Dat hele gedoe met de MIVD? Ikke niet snappen. Je wilt als leger zijnde voordat je begint aan een militaire operatie jezelf zo goed mogelijk voorbereiden. Dat snap ik nog wel. En wat doe je dan? Je stuurt een email. Yep, een email. Omdat de telegram stuk was waarschijnlijk. En bellen doe je ook niet, want voor je het weet krijg je de voicemail en die zijn al helemaal niet te vertrouwen tegenwoordig. Dus dan stuur je een email. Die natuurlijk niet gelezen wordt. Ja, zondag hè. De hele weekendploeg stond op dat moment waarschijnlijk in het supportershome van Ado Den Haag mee te hossen met Lexie Immers. Geef ze eens ongelijk.

Wie ik dan wel weer heel goed snap is Johan Cruijff. Die had in de zaak-Van der Zee natuurlijk allang gezien met wat voor sadistisch genoegen Rik van de Boog personeel bij het grof vuil zet. ‘Die andere vijf stelt Rik morgen ook wel effies kalt, zo voor de lunch’, moet El Jopie gedacht hebben. Wat ik dan weer niet snap is dat ik die Rik van de Boog even later met droge ogen zie verklaren dat ‘Ajax een warme club is, die zo niet met mensen omgaat.’ Tuurlijk Rik, en ik ben een straaljager. De MIVD degradeert de CIA tot een stel jonge Woudlopers, Knut leeft en Lex Immers is erelid bij het CIDI.

Scooters

Mon, 14 Mar 2011 00:00:00 +0100

Oh jee. We moeten hier in Amsterdam weer iets niet willen met z’n allen hoor. Waren het nog niet zo lang geleden nog de paddo’s die eraan moesten geloven en binnenkort de coffeeshops, sinds donderdag is de scooter de nieuwe Khadaffi van de stad. Weg ermee!

Ik vind niks van scooters. Ik heb geen last van ze, maar als ze er niet zijn zal ik ze ook niet missen. Maar ze schijnen lawaaiig te zijn. Goh. Ja. Inderdaad. Ze maken geluid. Marktkoopmannen ook. M’n rochelende onderbuurvrouw ook. Trams, hetzelfde verhaal. En piepende mussen, vaak om zondagochtend rond een uurtje of zes na een avondje roemloos doorzakken? Yep. Geluid.

Ze maken echter niet alleen een enorme teringherrie. Een gevaar op de weg, dat zijn ze. Bellende, Twitterende, Hyvende, MSN-ende, Facebookende, Linedinnende, BijlmerBabes.commende en CU2-ende fieters zijn dat niet. Taxi’s dan? Nope. ‘Ik-heb-overal-voorrang-want-ik-heb-een-bakfiets-vol-jengelend-en klierend-kroost’-moeders ook niet. Laat staan toeristen. Om over 65-plussers maar niet te spreken. Allemaal voorbeeldige weggebruikers.

Maar het is niet alleen dat lawaai. Of dat hufterige, proleterige gedrag. Nee, ze stoten ook uitlaatgassen uit. Joh. Ik woon om de hoek bij het Food Center aan de Jan van Galenstraat. Elke keer als daar weer een vrachtwagen vol sperziebonen over het asfalt dendert zie je de bomen langs de weg groen aanlopen van de CO2. Maakt niet uit. Het gaat om het principe. Die pruttelende Holleeder-tuktuks moeten we gewoon niet willen met z’n allen.

Ik zou alle verbodsfetisjisten iets willen meegeven: We wonen in een stad. Althans. We doen al jaren alsof. En dan kan het inderdaad voorkomen dat er iets geluid maakt. Of stinkt. Of zich als een malloot gedraagt. Maar kijk er niet zo van op. Als ik straks voor het slapen gaan een kilo rauwe kip naar binnen mep hoor je mij morgen ook niet klagen als ik salmonella krijg. Het hoort er allemaal bij en als het je niet zint, pak lekker je koffers en vervolgens de benenwagen naar Wapserveen en ga daar lekker liggen grienen over geluidsoverlast en vieze lucht.

Zesduizend mensen hebben donderdag een petitie tegen scooteroverlast ondertekend, omdat “een minderheid van de weggebruikers onevenredig veel schade toebrengt aan de rust en gezondheid van alle Amsterdammers.” Dus wacht even. Grofweg 0,8% van alle Amsterdammers ondertekent een petitie tégen dat eeuwige kleine groepje dat het immer verpest voor de rest. 0,8%, en dan de bek vol hebben over een minderheid. Enkeltje Wapserveen. En heel snel graag.

Verkiezingen

Sun, 06 Mar 2011 00:00:00 +0100

Om maar gelijk de spanning bij jullie weg te halen; ik heb niet gestemd afgelopen week. Zelfs niet blanco. ‘Dan moet je nu ook vier jaar je mond houden Tim!’ Nooit. Dat vind ik altijd zo’n gelul, dat als ik niet stem, ik opeens hélemaal niks mag zeggen. Ten eerste bepaal ik dat zelf wel. En ten tweede is het ook weer niet zo dat iedereen die wel heeft gestemd er nou van die goed onderbouwde en wel doordachte meningen op nahoudt.

Het Land wordt onbestuurbaar, heb ik rechts horen dreigen van Koffietijd tot Nieuwsuur. Dat bestaat niet. Kijk alleen maar naar België. Daar wordt het land al maanden bestuurd zonder bestuur en dat gaat prima. Een minderheid in de Senaat betekent misschien wel dat je er nog iets harder voor zal moeten werken om er bepaalde wetjes doorheen te jagen, en dan kun je als partijleider jezelf inderdaad dus niet de luxe veroorloven een dag voor de verkiezingen lekker te gaan skieën. *kuch*Maxime*kuch*. Zoiets verzin je toch ook niet. Dat is hetzelfde als Gio van Bronckhorst een dag voor de WK-finale de jongens bij elkaar roept met de mededeling dat ie een paar dagen gaat powervliegeren op Vlieland.

Niet rechts gestemd. Oppositie dan? Ben je mal. Ik geloof er zoals gezegd niet in dat een land als het onze onbestuurbaar kan worden, maar de oppositie beloofde er in ieder geval wel alles aan te doen dit te laten gebeuren. Ouderwets saboteren dus. Niet zelf met initiatief komen, maar lekker sarren om het etteren. Als dat kleine meisje dat weigert haar pop te delen met haar zusje en uit woede het armpje en hoofdje van de pop afrukt. Ik geen pop, dan niemand een pop!

Ik ben overigens wel naar het stembureau gegaan. Het heeft toch altijd iets treurigs, zo’n tot stembureau omgebouwd buurthuis waar de avond ervoor het electoraat van Jan Nagel nog heeft zitten discobingoën. Achter de campingtafel in het zaaltje zitten vaak mannen met iets te veel roos op de schouders en van dat stemhokje zelf, toch hét summum van democratie, word je nou ook niet echt geil. Ze zeggen vaak dat politiek niet sexy is, maar een beetje moeite wordt er ook niet gedaan hè.

Maar goed, ik heb m’n stembiljet opgeëist, ben het hokje ingelopen, heb drie keer met m’n ogen geknipperd en vervolgens over de volle lengte van het biljet een grote middelvinger getekend. Zoek het maar lekker uit met z’n allen en krijgt den pleuris.

Ik ben powervliegeren.

Old Sailor

Sun, 27 Feb 2011 00:00:00 +0100

Op Oudezijds Achterburgwal in Amsterdam, hartje Wallen, op de hoek met de meest criminele straat van de stad - de Molensteeg - huist de Old Sailor. Mokum’s foutste kroeg. Een verzamelplek voor immer met een pint gewapende, half ontblootte Engelsmannen, net uitgeklokte temeiers op zoek naar een meenemertje en raar babbelende provincialen op doortocht naar De Bananenbar of La Vie en Proost.

En in diezelfde meest foute kroeg van de stad, op de hoek van diezelfde meest criminele straat van de stad, precies daar werkt weer het meest eigenzinnige barpersoneel van de stad.

Verwacht bij binnenkomst als vreemdeling geen hartelijke ontvangst, maar eerder een langsfladderende fles Amaretto, sierlijk de bar overgemieterd door barkeeper P., net nadat hij hem zelf vakkundig heeft leeggetikt. De lucht binnen is vaak niet te harden. Komt vooral door de mannen-WC. Ik heb mijn behoefte gedaan boven met de hand uitgegraven gaten, in hooggelegen bergdorpjes in noord-Laos die meer charisma hadden.

Toch kom ik er graag. Het liefst in m’n eentje, als mijn vriend B. aan het werk is. Lekker op een kruk zitten en kijken. De hele avond kijken. Naar barman C., als ie zichzelf weer eens heeft opengesneden aan een bierglas en vervolgens zijn hand verbindt met een dikke laag ducktape. ‘Zo’n pleister laat alleen maar los.’

En luisteren. De hele avond luisteren. Naar barkeeper R, type sloopkogel, die de ene minuut de mond nog vol heeft over hoe ‘zen’ hij wel niet is geworden. Over hoe zijn korte lontje getransformeerd is tot een vredige peperboomliaan. En hij is nog niet uitgesproken of hij staat alweer passioneel in te hakken op een verjägerde toerist die door alle jointjes en shotjes glad vergeten is af te rekenen.

De verhalen over het drankgebruik - en vooral misbruik - zijn talloos. Zo liet de inmiddels gepensioneerde E. zich door een collega altijd midden op de A4 afzetten om daar via een deurtje van de geluidwering laveloos naar huis te wandelen en mijn favoriete blijft die over R., wiens enige gemotoriseerde voertuig dat hij na alle boetes en rijontzeggingen nog mag besturen, een fiets met zo’n opoe-motortje is.

Amsterdam barst van de ‘hippe’ kroegen met kroonluchters van de Leen Bakker aan het plafond, waar het barpersoneel vals glimlachend je bestelling opneemt en vervolgens, als je even niet oplet, je biertje volrochelt. In de Old Sailor echter, in de meest foute kroeg van Amsterdam, in de meest criminele straat van de stad, doen ze dat gewoon recht in je gezicht. En dat, is soms ook gewoon lekker.

Stil maar iedereen

Mon, 21 Feb 2011 00:00:00 +0100

Waarom houdt iedereen niet gewoon een tijdje z’n waffel dicht. Maar dan ook echt iedereen. Dat slappe geouwehoer de hele tijd, het komt me m’n strot uit. Joop.nl. Stil maar, met je smakeloze cartoon. Origineel hoor, Geert Wilders voor de zoveelste keer gelijkstellen aan de concentratiekampen en de Jodenvervolging. Zo volwassen ook. Getuigt bovendien van een groot historisch besef. Nee, ik pleit ervoor vanaf nu iedere grapjurk die het nodig vindt Geert of de PVV in één adem te noemen met Adolf Hitler en Nazi-Duitsland, zelf maar eens voor onbepaalde tijd te interneren. Overdag even lekker met de handjes werken, om zeven uur ‘s avonds het licht uit en snaveltjes toe.

Maar ook Geert Wilders; smoel dicht. Zogenaamd de voorvechter van het vrije woord en beeld uithangen, maar bij het eerste de beste prentje dat hem niet bevalt gelijk in de slachtofferrol kruipen. Boehhoe, ze doen niet aardig tegen me, boehhoe. Jankbal. En gelijk de hele VARA in de boycot doen hè. ‘Maar als de buurman jou op de koffie vraagt, terwijl je weet dat hij een plaatje heeft hangen waarop jij als Nazi afgebeeld wordt, dan ga je ook niet’. Nee Geert, klopt. Maar de VARA is je buurman niet. Je hebt niet eens een buurman die weet dat jij zijn buurman bent. Daarnaast heb je zelf de VARA vaak genoeg verbaal ondergeblaft, dat je niet moet klagen als er teruggespuugd wordt.

Mark Rutte, sssst! Je deed het aardig tot nu toe, maar als ik zie hoe opzichtig jij met je ziel aan het leuren bent bij al die Gristelijke partijen, rest mij niets anders dan vanaf vandaag elke dag tot Allah te bidden op een overwinning van de oppositie binnenkort bij de PS-verkiezingen. Dat zal je leren. Als het aan die Grefo’s ligt worden gisteren de koopzondagen verboden, vandaag abortus en morgen porno. Dat laatste zou me overigens wel een gênant telefoontje naar UPC schelen dat ik al weken aan het uitstellen ben, omdat ik Meiden van Holland al een tijdje niet meer ontvang. Maar dit geheel terzijde.

En ten slotte zou ik die zure, post-menopauzale en uitgeneukte doos van een oma - die het van de week nodig vond in de open lucht van Artis een vriendin, mij en eventuele nazaten de kanker toe te wensen, omdat wij het waagden in het bijzijn van haar en met twee jengelende kleinkinderen gevulde kinderwagen een sigaret op te steken, terwijl we in feite honderd meter meter voor haar uitliepen - graag het volgende willen meegeven: U waagt het met twee kleinkinderen in een open karretje door Amsterdam te tuffen, waardoor die tere kinderlongetjes per strekkende meter minimaal een kuub fijnstof inademen, en wij kunnen de ziekte krijgen. Mevrouw, hou toch alstublieft uw mond dicht.

Welkom in Urk aan de Amstel

Sun, 13 Feb 2011 00:00:00 +0100

Ik begin me steeds vaker af te vragen in wat voor stad ik eigenlijk woon. Bij mensen van ‘buiten’, dus grofweg iedere sterveling van boven het IJ, onder de A4 en voorbij De Molen in Oost en het Fashion Center in West, hang ik graag de arrogante metropoolbewoner uit, maar van binnen voelt het alsof ik beland ben in een hele slechte parodie op Kaatsheuvel.

Zo hebben wij natuurlijk nog steeds die ene metrolijn in aanbouw, van Noord naar Zuid, waar alles langs de route sterke overeenkomsten vertoont met Dresden omstreeks ‘44. Aan die lijn zijn inmiddels genoeg woorden vuil gemaakt, maar het kan nooit kwaad zo af en toe even stil te staan bij dit schoolvoorbeeld van totaalamateurisme. Opdat wij nooit zullen vergeten waar we die verhoging van de afvalstoffenheffing nou weer aan te danken hebben.

De Wallen moeten weg. Logisch ook. Daar komen die malle toeristen helemaal niet voor. Die komen omdat ze gehoord hebben dat er tegenwoordig etalagepoppen achter de ramen staan, hip aangekleed door een stel marge-fashionadas. En toch stug doorgaan met het sluiten van ramen, zogenaamd om vrouwenhandel tegen te gaan. Niet dat vrouwenhandel opeens ophoudt te bestaan als er op de Wallen wat peeskamertjes gesloten worden, maar door sluiting zien we het probleem in ieder geval niet, dus dan is het er ook niet.

Coffeeshops, ook weg. Het liefst allemaal. Want net als met de Wallen; daar komen al die gekke toeristjes toch niet voor. Die zijn hier voor al die musea waarvan de verbouwing even snel verloopt als het ontstaan van ruwe olie. Ik durf te wedden dat België eerder een nieuwe regering heeft dan het Stedelijk een nieuwe hoofdingang.

Amsterdam was zelf al begonnen met het outcasten van coffeeshops, en Rutte-I doet daar nog een schepje bovenop. Een wietpas! Dat zal die potheads leren! De tijd dat iedereen hier maar vreetkickend over straat gaat moet maar eens voorbij zijn. Niet dat alle cannabisliefhebberts opeens massaal stoppen met blowen als er geen coffeeshops meer zijn, maar op deze manier verschuiven de politici de verantwoordelijkheid naar de dealers. En hoe minder verantwoordelijkheid, hoe beter. Kun je er ook niet afgerekend worden. Wel zo handig ook voor de consument eigenlijk; je pak, pil en nu ook wiet op één plek halen. Scheelt een hoop gereis.

Nieuwste ideetje van onze burgemeester: Supermarkten mogen op Koninginnedag nog maar één biertje per persoon verkopen. Een heel uitvoerbaar plan. Bij elke grootgrutter een oom agent voor de deur en feestgangers die zes keer naar binnen en naar buiten lopen om toch dat sixpackie te bemachtigen. Grootse stad, grootse problemen, grootse oplossingen. Welkom in Urk aan de Amstel.

Handjes weigeren, buigen en grijporganen

Tue, 08 Feb 2011 00:00:00 +0100

Islamitische docent bedrijfseconomie van de HvA weigert na een bedevaartstocht naar Mekka vrouwen nog langer de hand te schudden. Uit respect. Het moet toch verdikkeme niet gekker worden! Een godsgeklaagd schandaal, dat is het! Ik ben niet snel kwaad te krijgen, maar dit heeft mij tot onder het merg beledigd.

Niet zozeer als westerling, die Joods-christelijke normen en waarden hoog in het vaandel heeft staan. Fok dat weet je. Die tijd heb ik gehad. Evenmin ben ik van mening dat een vrouw uit respect geen hand geven te vergelijken is met uit hygiënisch oogpunt na het toiletteren je reet niet afvegen. Laat gaan weet je.

Nee, wat mij zo dwars zit is dat de docent in kwestie beweert dat hij uit respect voor de vrouwtjes deze geen hand wil geven. Ik geloof hem. En dan doet mij pijn. Als man zijnde. Waarom krijgen die volgevreten studentes verdomme een gracieuze buiging, en moeten wij mannen het doen met een klam, zweterig handje.

Waar die medezeggenschapsraad-muts van een Astrid de Jager over loopt te jeremiëren is mij dan ook een raadsel. Dit lijkt mij na stofzuigen en stemrecht de laatste stap naar volledige emancipatie van de vrouw, en dan voelt zij zich ‘verraden’ en ‘komt er zeker een protestactie’. Ik zou hem op het Tahrir-plein in Cairo doen als ik haar was. Daar schijnen de laatste tijd wel vaker wat protestjes gehouden te worden.

Het zou me overigens niks verbazen als dit hele gedoe gewoon een goedkoop toneelstukje is van die docent om zijn grijporgaan als boekenlegger te gebruiken en hem tussen twee pagina’s ( ;), :D, hihihi) van wat belezen studentes te schuiven. Als docent bedrijfskunde heb je in anno nu 2011 niet meer meer genoeg aan oneindige vakkennis om de dames op naschoolse bijles te krijgen. Onderscheiding is vereist en dan wekt zo’n nederige buiging natuurlijk meer interesse dan wat geouwehoer over prijsdifferentiatie en valutamanagement.

Ik vraag met trouwens af wat de HvA gaat doen als een Hindoeïstische docent op religieuze grond besluit vanaf morgen elke dag met een koe naar de campus te komen, of dat een christelijke docent enkel nog met een klein koorknaapje op schoot college wenst te geven. Ben benieuwd of die directeurtje Karel dan nog steeds zo openstaat voor religie en van mening is ‘dat acceptatie van dat wat afwijkt van de norm een groot goed is’. Mutsje Astrid zal tegen die tijd in ieder geval wel weer om een ‘protestactie’ loeien.

Ruud

Sun, 30 Jan 2011 00:00:00 +0100

Ruud van Nistelooy was deze week de zieligste man op aarde. Als iemand ons medelijden verdient, is het onze Ruud uit Geffen. Zo gewoon gebleven die Ruud. Wat een contrast met iemand als Patrick Kluivert. Ruud is weliswaar op dezelfde dag geboren als Party Pat, maar verder in alles anders. Ruud is Brabant, de man die elk jaar weer in spijkerbroek en polootje langs de zijlijn staat bij zijn oude liefde RKSV Margriet en zich na afloop van een wedstrijdje kijken niets te groot voelt de cornervlaggen binnen te zetten en de doelnetten op te halen.

Ruud zit kapot nu. Mentaal aan de grond. Allemaal de schuld van HSV. De rotclub! Vorig jaar konden ze het daar niet geloven dat Ruud, de grote Ruud, zijn ja-woord had gegeven en nu zijn ze daar in Hamburg zó blij met Ruud, dat ze hem weigeren te vertrekken naar Real Madrid. Pure verlatingsangst. Dit was echter niet de afspraak. Ruud zou bij HSV in WK-vorm geraken, Oranje wereldkampioen maken en dan weer bij een club op niveau gaan spelen. Eén stap terug, om er twee vooruit te doen.

Het liep niet helemaal zoals gepland. De WK-vorm was er natuurlijk wel, maar die totaalprutser van een amateur Bert van Marwijk zag het niet, of wilde het niet zien. Toch kwam die grote club er. Real Madrid nota bene! Zijn oude cluppie, die de afgelopen jaren zo Koninklijk is omgesprongen met spelers. Jongens als Arjen Robben, Wesley Sneijder en Rafael van der Vaart kunnen erover meepraten.

Volgens zaakwaarnemer Rodger Linse weet HSV niet wat ze Ruud allemaal aandoen. Ruud had nog liever gezien dat HSV-voorzitter Bernd Hoffman hem persoonlijk al zijn teennagels eruit had gerukt met een combinatietang, dan deze mentale vorm van waterboarding te moeten ondergaan. Ruuds contract loopt af na dit seizoen. HSV maakte al weinig kans op een langer verblijf van Van the Man, maar na dit staaltje moderne slavernij kunnen die Duitsers een handtekening onder een nieuwe verbintenis natuurlijk helemaal op de buik schrijven. Dat zal ze leren.

Ze scandeerden z’n naam in Bernabeu afgelopen zondag. In Hamburg nog nooit. Ik wens Ruud veel sterkte toe met het verwerken van deze tegenslag. Hoe zei die andere Ruud dat ook alweer zo mooi, toen hij nog trainer was van Feyenoord? ‘Ik ben niet te benijden’. Ruud van Nistelrooy al helemaal niet.

Waardeloze columnist

Sun, 23 Jan 2011 00:00:00 +0100

Ik denk serieus dat ik de meest waardeloze columnist ooit ben, en dat is eigenlijk al een prestatie op zich. Sla morgen de bladen of kranten maar open, en hup, daar staat er weer eentje hoor, prominent linksboven de vouw, zijn verbale diarree de wereld in te blaffen. Je hoeft niks te kunnen, niks te melden en als het echt meezit niks zelf te schrijven, om toch elke week twee lege kolommen tot je beschikking te krijgen. Nou, en heel ver onder die categorie, in het Siberië voor columnisten, beweeg ik me ergens.

Ik heb geen publiek, geen podium en op onregelmatige tijden last van een writers-block, waardoor op regelmatige tijden publiceren er niet in zit. Columnist zijn en een writers-block hebben, dat is als een eendagsvlieg met erectieproblemen, of een levend standbeeld met pleinvrees. ‘Nee, dat bestaat toch niet!’, hoor ik je denken, maar hallo!, ik zit hier toch echt mop.

Geen podium ook dus. Ja, het internet, maar daar staan tegenwoordig zoveel rotte, verlepte en omgevallen bomen dat het bos er eigenlijk ook geen trek meer in heeft. Begin een blog en je bent acuut veroordeeld tot de meest obscure krochten van het WWW, waar iedereen en tegelijkertijd niemand de dienst uitmaakt.

Van bloggende, naar corpulentie neigende vrouwen van post-middelbare leeftijd die de wereld op de hoogte menen te moeten houden van weer een kuub overtollige huid dat ze van de week hebben laten weghakken tot de in kleine kring luid aangekondigde ledenstop van wadjakkersvereniging de Woeste Wadlopers naar het WaarBenJijNu-reislog van Anne-Claire, waar ze het laat voorkomen alsof ze heel erg eco-vakantie paranootboompjes aan het planten is in de binnenlanden van Brazilië, terwijl ze zich in feite zelf laat beplanten door half mannelijk Copocabana.

Geen publiek ook dus. Want geen podium=geen publiek ——> geen publiek=geen podium en vice versa in het kwadraat+1. Al begin ik steeds meer twijfels te krijgen of ik het publiek er eigenlijk nog wel bij wil hebben. Alles waar het publiek zich in groten getale mee gaat bemoeien verandert uiteindelijk in waterdunne, bruingele reizigersdiarree. Zie PvdA. Zie Ajax. Zie Yuri van Gelder. Zie Sieneke.

Geen podium dus, en geen publiek. Dan ga je toch twijfelen. Ben ik wel goed genoeg? Komen m’n gebbetjes wel over? Zit er überhaupt wel iemand op mijn verkapt hobbyisme te wachten. Op goeie dagen beantwoord ik al deze vragen met ‘ja’ en krijgen de stemmen in m’n hoofd die er anders over denken de middelvinger, maar op de ‘nee’-dagen die vader ook weleens heeft, traktroost ik mezelf met een goedkope fles Safari én de gedachte dat Vincent van Gogh ook pas na zijn dood de waardering kreeg die hij verdiende.

Toch gloort er nog een piepklein lichtdeeltje aan het einde van die tunnel. Als ze in Haïti mogen blijven op een betere toekomst, dan ik toch zeker ook. Jherbhardt.nl geeft mij in ruil voor één lullig stukje proza per week een podium en publiek en vraagt bovendien geen bijdrage voor de hostingkosten. Een werelddeal! Een plus/win-situatie van de hoogste plank! Kom hier dus op elke zondag gezellig langs op Jherbhardt.nl voor een meesterwerkje van mijn hand. En neem gerust vriendinnetjes mee. BH’s zijn geen pré. Joehhoe!

Ps. Die hostingkosten hebben trouwens nog wat voeten in de aarde gehad, vanwege die terpentinepisser van een secretatis Klerk-Jaap van de Werfneger. Met z’n “we kennen jouw imago van badboy, en willen in de vorm van een maandelijkse financiële bijdrage toch een soort stok achter de deur hebben om mee te slaan als je weer eens een deadline aan je designschoentjes lapt.” Het is dat er op de Jerbhardt-redactie een chronisch tekort aan kantoorartikelen is, anders had ik z’n zak aan z’n lies vastgeniet. Maar dit geheel terzijde.

Hey ninja, hier komen!

Sat, 08 Jan 2011 00:00:00 +0100

“Hallo. Ja, hallo! Wat denken wij dat we hier aan het doen zijn mevrouwtje? Dit lijkt mij niet de bedoeling hè. Kom eens hier jij. Hey, ninja! Hier komen! Dat mag niet meer hè. Nee, dit mág dus niet meer. Gaan wij dit vodje eens heel snel uitrekken? Anders gaan we lekker mee naar het bureau. Hebt u legitimatie bij u? L-e-g-i-t-i-m-a-t-i-e! Spreek ik soms Turks? Identiteitsbewijs! Verblijfvergunning! Paspoort! Ah ja, dat dacht ik al, u hebt er zelfs twee. U weigert dat kleed nog steeds uit te doen? Nou, stap maar in de wagen dan. Mag u tijdens een nachtje cel nog eens fijn bij uzelf te rade gaan wat u allemaal fout gedaan hebt.”

Pompidompidom, ja dat wordt nog lachen hoor, dat boerkaverbod. Kan die Bernard Welten wel heel tof op z’n Judge Dredd’s roepen dat híj de wet is, maar voor hem zo tien anderen hoor. Die wet gaat er komen en in deze tijd dat gedogen nog enkel voorbehouden is aan slappe linksdragers, is het wachten op de eerste boerka-gerelateerde arrestatie.

Toch ben ik in deze zaak een beetje teleurgetsteld in de PVV. Ik vind het verder prima dat ze er zijn hoor, alleen al vanwege mijn held Richard de Mos waarbij ik elke keer als die z’n mond opentrekt tien minuten van het lachen niet meer bijkom. Ik hamster echter al jaren voor de zekerheid een zooitje schouderkarbonaadjes vanwegwe die ‘tsunami van Islamisering’ waar Geert altijd over loopt te miepen, maar hij gaat me toch niet vertellen dat alleen zo’n boerka de reden is dat ik al jarenlang tegen wil en dank vrienden met een paar moslims op Facebook ben.

Als ik na vijf jaar Amsterdam-West vijf keer iemand met een boerka heb zien rondlopen dan is het veel en dan moet dit nu opeens bij de Kroon verboden worden. Wat is het volgende? Een verbod op NS-treinen die op tijd rijden? Een nekschot voor iedere Amsterdamse taxichauffeur die voor een ritje Centraal Station-Dam niet eerst de halve stad doortuft en vervolgens lachend 65 euro in rekening brengt? Een wet tegen maansverduisteringen?

Ik vind het sowieso een blauwe ballen-maatregel, ‘een verbod op gelaatsbedekkende kleding’. Zeg dan gewoon waar het op staat. We vinden de Islam kut, moslims kut en dus ook boerka’s kut. Zoiets. Dat schept ten minste duidelijkheid. Bovendien voorkom je zo in ieder geval dat iedereen onder de rivieren zich binnenkort in allerlei rare bochten moet wringen om zonder de Bin Ladin-maskers en Spider-Man-kostuums alsnog carnavalwaardig voor de dag te komen en kunnen hooligans op zondagmiddag gewoon nog lekker de wei in.

Ik overweeg zelf trouwens ook een boerka aan te schaffen. Vooral voor binnenshuis. Ik ben namelijk net verhuisd en heb aan een kant van de huiskamer nog geen gordijnen hangen. Als ik dan weer eens tot diep in de nacht met een whiskeytje in de hand, de wierookkaarsjes aan en de olijfjes op tafel het met een masterpassword beveiligde (4x 0) gedeelte van UPC on Demand aan het analyseren ben, en ik word de volgende ochtend weer raar nagekeken door de overbuurvrouw, kan ik altijd terugroepen dat ik het niet was dit keer.

Beste Hugo Borst

Tue, 07 Sep 2010 00:00:00 +0200

Beste Hugo,

middels deze brief wil ik inhaken op jouw kritiek op de prestatie van het Nederlands Elftal op het afgelopen WK voetbal. Ik heb in juni/juli de zomer van m’n leven gehad. Nu moet ik meteen in alle eerlijkheid zeggen dat ik van een generatie ben - bouwjaar 1983 - die nog niet bijster veel Oranjegeluk heeft mogen ervaren. Ongeboren in ‘74 en ‘78, te jong om ‘88 echt bewust te hebben meegemaakt.

Ik moet het doen met herinneringen aan de wedstrijden tegen Italië en Frankrijk op Euro 2008. Inderdaad, het toernooi waar wij in de poulefase de sterren aan de hemel speelden en er vervolgens keihard uit geknikkerd werden toen het om het ‘eggie’ ging. Oranje was volgens ‘de kenners’ destijds verdedigend en mentaal labiel, ze hadden te vroeg gepiekt en het waren geen toernooivoetballers.

In Zuid-Afrika kwam Nederland met minimale inspanning de poulefase door en nam het de horde Slowakije op halve kracht. In de kwartfinale heeft Oranje in de tweede helft tegen de Brazilianen ongelooflijk gepiekt, en het heeft het de wedstrijd doen kantelen op een manier die in onze voetbalhistorie, denk ik, onovertroffen is. Daarna was een onderhouden pot tegen Uruguay genoeg om de finale te bereiken. Oranje was verdedigend stabiel, mentaal sterk en piekte op de juiste momenten. Ware toernooivoetballers.

Zo zie je maar Hugo, het is eigenlijk nooit goed in Nederland. Halen we na 32 jaar eindelijk weer eens de finale, wordt er te zakelijk gevoetbald. Vliegen we er twee jaar eerder in de eerst knock-outfase uit, na mooi voetbal in de wedstrijden daarvoor, dan zijn we weer labiel.

Ja, en dan de finale. Geen reclame voor de sport, ik geef het onmiddellijk toe. Om daar de kanttekening bij te plaatsen dat finales zelden een lust voor het oog zijn. Omdat het doel winnen is, en niet de schoonheidsprijs pakken. Nederland ging in dat streven over de schreef, Nigel de Jong voorop. Die had van mij harder aangepakt mogen worden. We hebben het echter wel over een WK-finale en niet over een wedstrijdje zesde klasse onderbond op een of ander winderig bijveld.

Maar, imagoschade opgelopen in het buitenland? Mocht het al waar zijn, dan heb ik daar lak aan. En welk buitenland eigenlijk? Engeland toch niet zeker? Of Frankrijk? Italië dan? Allemaal landen die er een fortuin voor over zouden hebben afgelopen zomer in onze schoenen te staan. In Duitsland of Spanje wel misschien, twee landen die regelmatig door jou en anderen worden aangehaald en gelden als voorbeeld hoe voetbal wel gespeeld zou moeten worden.

Wat men dan vaak vergeet is dat de basiself van Spanje voor 75% uit Barcelona-spelers bestaat. Spelers die al jarenlang dagelijks met elkaar trainen. Ja, zo kan ik het ook. Daarnaast zijn de Spaanse spelers intrinsiek beter dan de onze. Ook Duitsland speelde bij vlagen inderdaad mooi voetbal afgelopen zomer. Vooral tegen Engeland en Argentinië. Wat vooral blijft hangen zijn de uitslagen: 4-1, 4-0. Wat minder blijft hangen is de manier waarop. Op de counter. Reactievoetbal. Het zag er prachtig en flitsend uit en ik heb er net zo goed van genoten. Het is echter niet het dominerende en aanvallende voetbal dat Spanje speelt. En daarbij Hugo, is het heel raar als ik zeg dat Slowakije beter verdedigde dan die prutsers van Engeland en Argentinië bij elkaar.

En dan die erfenis waar ik jouw vriend en collega Henk Spaan over hoorde. De erfenis van de generatie ‘74 die te grabbel gegooid zou zijn. 1974, het jaar dat ook de finale werd gehaald, met ongetwijfeld mooi voetbal. Het was tevens een tijd waarin in Oranje wel vijf Nigel de Jong’s rondliepen. Ik was dan misschien nog niet geboren destijds, maar de goed bewaarde beelden waarin Johan Neeskens, Willem van Hanegem en al die anderen er met twee gestrekte benen vol invliegen liegen er niet om. Niet voor niets ruimde Auke Kok er een apart hoofdstuk aan in het overigens uitstekende ‘Wij Waren de Beste’.

Nederland heeft in de historie bij vlagen prachtig voetbal gespeeld, maar het was veel vaker niet om aan te gluren. Misschien is dat wel onze grootste prestatie Hugo, in 76 jaar Nederlands Elftal op het WK voetbal; de wereld laten geloven in het sprookje dat wij alleen maar mooi kunnen voetballen. Net zoals iedereen nog steeds Brazilië associeert met sambavoetbal, wat natuurlijk helemaal kolder is.

Zoals ik aan het begin van deze brief al zei, ik heb genoten afgelopen zomer. Van de winnende kopbal van Sneijder in de kwartfinale, of de pegel van Gio tegen Uruguay. Van Van Bommel die heerste op het middenveld en Robben voorin, wiens prestatie in retroperspectief nog knapper is dan die al was. Ik heb in m’n eentje in een steegje staan tranen van geluk na Brazilië, en op dezelfde plek een week later gejankt als een kind na Spanje.

Na het zien van de laatste uitzending Studio Voetbal, wat overigens eindelijk weer eens leek op een voetbaldiscussieprogramma, voelde ik mij geroepen te reageren en misschien kan je je na het lezen in een aantal punten wel vinden. Zo niet, dan hoor ik het graag.

Met vriendelijke groet,

Tim Linthorst.

Slechter dan dit kan niet

Mon, 06 Sep 2010 00:00:00 +0200

Het blijft fijn als je denkt dat iets écht niet slechter kan, dat je denkt, ’nou, nou, poeh poeh, lager dan dit kan niet’, uiteindelijk toch blijkt dat jouw ondergrens voor iemand anders de bovengrens is. Voorbeeldje. Ik ben de afgelopen jaren waarin het ronduit ruk ging met Ajax uiteindelijk zonder zelfmoordpogingen doorgekomen omdat onze vrinden uit Rotterdam het keer op keer presteerden er een nog groter zooitje van te maken. Zo kochten wij ooit Angelos Charisteas, roepnaam Harry, en dat was op z’n zachtst gezegd geen onverdeeld succes.

Dit was dus zo’n ‘nou, poeh, hè, erger kan niet’-momentje, en toen opeens hatsee, uit het niets kwam Feyenoord op de koffie en nam Harry zonder enig spoortje van ironie, leedvermaak of zelfs medelijden over, alsof ze hem de seizoenen daarvoor nog nooit hadden zien spelen. Ik stond door alle Ajax-malheur destijds op het punt met een strop om m’n nek van een brug voor de trein te springen, maar door de transfer van Harry begon ik alles toch weer iets rooskleuriger te zien en kwam ik tot de conclusie dat én die strop én die brug wellicht een beetje te veel van het goede was.

Ik dacht het weer, afgelopen vrijdag, na het klappen van alweer een formatiepoging. Slechter kan het niet. Want wat een lachertje zijn we toch eigenlijk geworden. Zo verdeeld met z’n allen dat het ons met alle macht al drie maanden niet lukt een paar partijtjes tot elkaar te laten komen die samen een meerderheid van maar liefst 50,67% vormen in het parlement.

Prachtig hè, zo’n CDA. Naar de buitenwereld toe de brave partij der normpjes en waarden uithangen, terwijl binnen de paleismuren van de Christelijk Democratische familie er zoveel dolken in ruggen gestoken worden dat de Dierenbescherming er wel een aparte afdeling ‘zwaar verminkte gristenhonden’ voor kan openen.

En dat Haagse maar roepen hoe ongelooflijk belangrijk het is dat het land zo snel mogelijk weer bestuurd wordt. Ik geloof ze niet meer en merk er eigenlijk geen ene reet van, maar het zal wel weer aan mij liggen. Gisteren stroomde er gewoon bier uit de tap, rijkelijk zelfs, en vanochtend water uit de kraan om m’n kater weg te spoelen. De bus kwam weer netjes te laat vanmiddag en als ik van de week toevallig een agent uitmaak voor kankermongool, dan word ik zonder twijfel weer op de bon geslingerd voor uitjouwen.

Gelukkig zijn daar nog de Belgen. Altijd lachen met die gasten! Net op het moment dat je denkt dat het hier politiek een onovertroffen pleuriszooi is, hoef je gelukkig alleen maar even door te zappen naar onze Vlaams/Wallonische-surrogaat-Limbo’s om te zien dat het altijd nog erger kan. Inderdaad, ge leest het goed. Einde van België nabij. Zo bont hebben we het zelfs hier nog niet gemaakt.

Het lijkt mij in ieder geval een goed idee straks de nieuw geboren Vlaamse Republiek op de kraamvisite alvast rijkelijk te bedelven onder cadeaus. Ik zat persoonlijk te denken aan een paar provincies, te beginnen met Limburg en grote stukken van Noord-Brabant. Niet zo zeer omdat daar nou toevallig de meeste PVV-stemmers wonen, maar meer omdat ik een diepgewortelde, aangeleerde aversie heb tegen alles wat wablief zegt.

Trouwens. Over ‘oh-jee-het-kan-niet-slechter-oh-toch-wel’ gesproken. Je zal maar een van die Chileense mijnwerkers zijn en de komende drie maanden nog 700 meter diep weggestopt zitten. Ja dan wordt het al snel van ‘ay, dios mio, dieper kan ik niet zinken’. Tot er via de 8 centimeter brede ‘navelstreng van liefdesbrieven’ berichtjes binnenkomen dat er straks, als je na al die tijd eindelijk naar boven wordt getakeld, maar liefst vier jengelende vrouwmensen op je staan te wachten, die allemaal claimen jouw ware te zijn. Dan klinkt 700 meter onder de grond opeens wel heel erg bovengrens.